On(t)roerend goed

 sabine Vanbiervliet, maandag 19 januari 2015

Niets fijner dan kunstprojectjes uitwerken op maat voor het Jong-oudproject , een samenwerking tussen de basisschool en het plaatselijke rusthuis.

Binnenkort wordt dat oude rusthuis afgebroken en als alles goed gaat, zal er dan op diezelfde plek een gloednieuw modern gebouw verrijzen voorzien van alle gemakken en comfort. Op de opendeurdag van het rusthuis werden de plannen gepresenteerd en die zien er alvast veelbelovend uit! Hier werd dan ook de insteek voor het volgende kunstproject geboren.

De kleine architectjes uit het derde leerjaar gingen samen met een aantal bewoners aan de slag om een nieuw rusthuis te ontwerpen.

Er werd gebrainstormd over de woorden huis en (t)huis, onroerend goed en on(t)roerend goed en het grote verschil dat dat ieniemienie letterje t hier in betekende.

Huizen moesten er vrolijk uitzien, dat waren ze het unaniem over eens! Ze droomden over puntige dakjes en felle kleurtjes, over bloemen en planten, over spinnende katjes, speelse honden en fluitende vogeltjes en liefdevolle hartjes overal, en over leuke luikjes. Maar het belangrijkste waren natuurlijk de stralende gezichten die je toelachen vanachter het vensterraam.

Ijverig gingen oud en jong aan de slag met klei en hout. Wat in hun hoofden zat, werd met gemak vertaald door hun vaardige vingertjes en zo werden er prachtige gevels ontworpen.

Tijdens de afwerksessie waande het zesde leerjaar en een aantal bewoners zich schilder-decorateur. Kleuren werden zorgvuldig gecombineerd en het eindresultaat mag dan ook gezien worden.

Het is vreemd, die sfeer in het rusthuis. Buiten trekt het leven aan ons voorbij met een TGV-snelheid. Hierbinnen heerst een heel ander tempo. Bewoners worden er onvoorwaardelijk en liefdevol geholpen en die zorg en aandacht bestaat uit duizend kleine dingetjes.

Het doet je stilstaan bij het leven. We laten ons veel te veel leiden door werk en verantwoordelijkheden, door de stapel rekeningen die moet betaald worden, en door allerlei belangrijke sociale afspraken die moeten nagekomen worden. Daar gaat zo'n 80% van onze tijd naar toe. Maar wat zijn eigenlijk op het einde van je leven de momenten die de moeite waard waren om geleefd te worden? Het koesteren van je kinderen, genieten van een tekening die je jongste speciaal voor jou gemaakt heeft, de sneeuwvlokjes zien vallen en het roodborstje gadeslaan, tijd nemen om een kop warme thee te drinken met een vriendin, met het hele gezin samen rond het brandende haardvuur aperitieven en luisteren naar hun verhalen van de week...


Dit was een blogje over: creativiteit met kinderen, klei, boetseren

0 reactie(s)



Laat een berichtje achter!

Naam*

Website

E-mailadres (wordt niet gepubliceerd)

Mijn berichtje*